خود بر صوان الحكمة ( تهران 1974 ) اندكى از آن خرده گرفته است . دربارهء او ميتوان هم به فهرست بروكلمن ( 1 : 377 - 378 ذيل آن ) و فهرست استورى ( 1 : 1104 ) نگريست ، بهترين سخنى كه دربارهء سجستانى و صوان الحكمة داريم ديباچهء چاپ دونلپ است از آن در 1979 كه بند شمارى هم دارد و با حاشيه‌ها و نسخه بدلها و فهرستهاى سودمند . او در ديباچهء انگليسى آن ( ص 11 ) مىنويسد كه صوان الحكمة پس از كندى و در روزگار فارابى و عامرى و پيش از ابن سينا ساخته شده و سخنان فيلسوفان ( گنوماى ، ديكتا ) از روى نوشته‌هاى آنها يا از گفتهء خود آنها در يك يا دو سطر تا چند صفحه از تاليس مليتوسى تا ابو سليمان مقدسى روى هم 170 فيلسوف در 310 بند به ترتيب تاريخى آمده و سخنان آنان بيشتر اخلاقى است و از انديشه و پندار آنها كمتر گفتگو مىشود . گاهى هم پيش از آن سخنان سرگذشتى كوتاه از آنان مىآيد و بيشتر آن برگرفته‌ها و گزيده‌ها است . تا اندازه‌اى با دفتر ديوگنس لائرسيوس و اندكى هم با سرگذشت فيلسوفان و سوفستائيان فيلوستراتوس « 46 » ( نزديك 200 م ) و اوناپيوس « 47 » ماننده است . ( تاريخ تاريخ فلسفه 80 - تاريخ فلسفهء برهيه 1 : 436 و 468 و پيوست آن 2 : 166 ) . فلاويوس فيلوستراتوس آتنى سوفيستوس يونانى ( لمنوس نزديك 175 - نزديك 245 يا 249 ) در آتن استاد خطابه بوده سپس در رم زيسته است ، او در آتن درس خوانده و به ديگران آموخته است . امپراطور خانم ژوليا دمنا « 48 » از وى نگهبانى ميكرده است . او براى سپتيوس سوروس زندگىنامهء آپولونيوس تيانى را نوشته كه

--> ( 46 ) - Philostratus ( 47 ) - Eunapius ( 48 ) - Julius Domna